!بوی ریحان!

با دستانم چه کنم؟!

بی تابی می کنند ونام تو را می خوانند

بهانه ی نوشتن می گیرند

خیلی وقت است ورقی سیاه نکرده ام

دلم برایشان می سوزد

هنوز نمی دانند

که بی تابی شان تا ابد ادامه خواهد داشت

می بینی ام؟!

چرا نمی آیی از میان ابرهایت؟!

در زندگی زخمهایی هست که مثل خوره روح را آهسته در انزوا می‌خورد و می‌تراشد. این دردها را نمی‌شود به کسی اظهار کرد، چون عمومن عادت دارند که این دردهای باورنکردنی را جزو اتفاقات و پیش آمدهای نادر و عجیب بشمارند و اگر کسی بگوید یا بنویسد، مردم بر سبیل عقاید جاری و عقاید خودشان سعی می‌کنند آنرا با لبخند شکاک و تمسخر آمیز تلقی بکنند. 

                                                                                                                  صادق هدایت

من از صدای پای تو می لرزم!

سلام بر اردیبهشت !         

خیلی درد داره وقتی بهت تهمت بزنن اما نتونی ثابت کنی اشتباه می کنن!نمی گذرم از تمام کسانی که حتی به ذهنشون چیریو در مورد من اومده که ندیدن!چیزیو که حدس می زنن!نه!کاش حدس بود!یکی تو چشام داد زد گفت!یکی نوع دیگه رفتار می کنه و حتی جواب سلاممو نمی ده:( دلم خونباره ....خدااااااااااااای خوب من می شنوی ام؟